Kaşmekan'ın Doğuşu

Kaşmekan'ın Doğuşu

Jüpiter gezegeni bir gün kapısını çalar Tanrılar Tanrısı Zeus'un. Fanilerin ruhuna şifa olası bir yer diler. Öyle ki; hayvanların ihtiyaçlarıyla birlikte sıcak dostluğunu hatırlatsın, bir fincan kahvenin hatrını kırk yıl kulağa küpe yapsın. Orada yedikleri kan olsun bedenlerine, tadı damaklarında kalsın. Kahkahaları civarın kulaklarında çınlasın, huzur girsin rüyalarına. Misafirler hamakta uykuya dalsın, uyanışları müjde olsun, sevdiklerine ulaşsın... Ahşabın iliği kemiği olsun, bezensin, boyansın. Dileyen, kütük evlerden alıp, yuva yapsın. Köylümüzün evlerinde yaptığı lezzetleri evlerine götürmek isteyen dükkana uğramadan gitmesin, kuzuların sessizliği kimseyi ürkütmesin. Bahşet Zeus bunu insan oğluna, varsın masal zannetsinler. Her masalın sonu iyilik ve güzellikle son bulur. Bu masalın sonu Ağullu'da can bulur ve Zeus'un merhametiyle bir şimşek çakar gökyüzünde! Meşe ağacı şefkatle iner Ağullu'nun göbeğine, toprak kabul eder "KAŞMEKAN"ı tevazuyla!..